دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهشنامه امامیه 2476-6712 11 22 2026 03 20 A Critical Examination of Theological Views on "The Principle of the Existence of Imamate and Its Superiority" in the Verse of the Trial of Prophet Abraham (AS) نقد و بررسی آرای کلامی پیرامون "اصل وجود امامت و برتری آن" در آیه ابتلای حضرت ابراهیم(ع) 27 72 236012 10.22034/jis.2025.405013.1903 FA کاظم استادی دانش آموخته کارشناسی ارشد قرآن و حدیث، دانشگاه قرآن و حدیث،قم، ایران 0000-0002-4250-3189 Journal Article 2023 07 02 <span>From the beginning of his prophetic mission, the Prophet (SAWA) demonstrated serious concern not only for introducing his immediate successor but also for the matter of the Imamate of Muslims after him. To substantiate the issue of Imamate and succession to the Prophet (AS), Shi'a theologians have adduced theological and historical arguments, as well as certain verses of the Holy Qur'an, such as the Verse of Trial (Āyat al-Ibtilā': 2:124) concerning Prophet Abraham (AS) or the Verse of Imamate. The most significant general flaw in citing isolated or selective verses for theological issues and hypotheses is the neglect of the overarching thematic unity of [the verses within] a Sūrah or a thematic section within the Sūrahs of the Qur'an. This means that every verse of the Holy Qur'an must be interpreted and explained within the context of its preceding and succeeding verses and the framework of the Sūrah as a whole. Therefore, the theological propositions derived from the Verse of Trial of Prophet Abraham (AS) must be independently examined and analyzed from this perspective. Employing a library-based analytical research method, this study examines theological propositions pertaining to the principle of the existence of Imamate and its superiority in the Verse of Trial, such as: 1) the Verse of Trial concerns the issue of Imamate; 2) the Verse of Trial proves the existence of the issue of Imamate; (3) Imamate is distinct from prophethood and messengership (<em>risālah</em>); and 4) the station of Imamate is higher than that of prophethood. The study concludes that deriving these propositions from verse 124 of Sūrat al-Baqarah is strained and forced, and that arguing for them through the Verse of Trial of Prophet Abraham (AS) is invalid; thus, serious criticisms confront this derivation and argumentation.</span> <span lang="FA">پیامبر اسلام(ص) از ابتدای دوران رسالتشان، ضمن معرفی خلیفه خویش، همچنین به مسئله امامِ مسلمانان پس از خود، اهتمام جدی داشته‌اند. به همین منظور، متکلمان شیعه برای اثبات مسئله امامت و جانشینی پیامبر؟ص؟ به دلایل کلامی، تاریخی و نیز برخی از آیات قرآن کریم، همانند آیه ابتلای حضرت ابراهیم(ع) یا آیه امامت استشهاد نموده‌اند. مهم‌ترین اشکال کلی استناد به آیاتِ تک یا گزیدۀ آیات برای مسائل و فرضیه‌ها، غافل‌شدن از روح کلی آیات یک سوره یا یک بخش موضوعی سوره‌های قرآن است؛ به این معنا که لازم است هر آیه از قرآن کریم را در سیاق آیات قبل و بعد و چهارچوب سوره، تفسیر و تبیین کرد. بنابراین لازم است تا گزاره‌های کلامی استنباط‌شده از آیه ابتلای حضرت ابراهیم(ع) از این منظر مورد بررسی و تجزیه و تحلیلِ مستقل قرار گیرند. در این پژوهش با روش تحقیق کتابخانه‌ای-تحلیلی، ضمن بررسی گزاره‌های کلامی ذیل اصل وجود امامت و برتری آن در آیه ابتلاء همانند: «1ـ آیه ابتلاء پیرامون مسئله امامت است. 2ـ آیه ابتلاء دلیل اثبات وجود مسئله امامت است. 3ـ امامت، غیر از نبوت و رسالت است. 4ـ مقام امام بالاتر از نبوت است»، مشخص شد که استنباط این گزاره‌ها از آیه 124 سوره بقره همراه با تکلف است و استدلال برای آنها به‌وسیله آیه ابتلای حضرت ابراهیم(ع) ناوارد است و نقدهای جدی برای این استنباط و استدلال، پیش‌ روی ما قرار دارد.</span> https://imamiya.urd.ac.ir/article_236012_eead223b6d5936699d41f4423108676b.pdf