دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهشنامه امامیه 2476-6712 11 22 2026 02 20 The Role of the Umayyads in Creating Doctrinal Crises for the Shi'a in the Three Spheres of the Ummah, Imamate, and Shariʿa نقش امویان در ایجاد بحران‌ عقیدتی شیعیان در سه ساحت امت، امامت و شریعت 217 244 235999 10.22034/jis.2025.523515.2030 FA علی فارسی مدان استادیار گروه حقوق و فقه مقارن، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران(عضو پیوسته انجمن علمی ادیان و مذاهب حوزه) سیدمحمد حسینی استادیار گروه تاریخ اسلام، دانشکده تاریخ، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران 0000-0002-8363-1830 Journal Article 2025 07 20 According to historical sources, the Umayyads faced crises in legitimacy, religiosity (i.e. religious observance), and deviation from Islamic principles. To overcome these, they sought to transform Islamic society in accordance with their own methods. Accordingly, using a descriptive-analytical method and relying on historical reports and narratives, this study aims to investigate the role of the Umayyads in creating doctrinal crises for the Shi'a in the three spheres of the Ummah, Imamate, and <em>Shariʿa</em> (Shariah). By creating a crisis in the sphere of the Ummah, the Umayyads sought to undermine the unity of the community and the obligation of enjoining good and forbidding evil, leading to their crisis and destruction. Regarding the issue of Imamate, by normalizing the violation of the oath of allegiance (<em>bay</em><em>ʿ</em><em>ah</em>) with the aim of introducing a new governing structure, they actualized the system of hereditary succession (<em>wilāyat al-ʿahd</em>) in order to eliminate the Imamate. By creating a crisis in the sphere of religion and <em>Shariʿa</em>, they sought to obliterate Islamic rites and oppose divine and prophetic tradition, which resulted in the two tragedies of al-Ḥarrah and the desecration of Mecca. By enacting laws such as the cursing and vilification of Imam ʿAlī (AS), they aimed to humiliate Shi'a society and erase Islamic teachings and values. To consolidate their measures, the Umayyads promoted theological determinism (<em>jabr</em>), pursuing three main objectives: legitimizing the Umayyad government, consolidating their self-proclaimed Imamate through the structure of hereditary succession, and absolving themselves of blame for the tragedy of Karbala. <span lang="FA">براساس اسناد تاریخی، امویان با بحران­هایی در مشروعیت، دین‌داری و انحراف از اصول اسلامی روبه‌رو بودند که برای برون‌رفت از آن تلاش کردند تا جامعۀ اسلامی را مطابق روش‌های خود تغییر دهند. بر این اساس، پژوهش حاضر درصدد است با روش توصیفی تحلیلی و تکیه بر گزارش‌ها و روایت‌های تاریخی به چیستی نقش امویان در ایجاد بحرانی‌های عقیدتی شیعیان در سه ساحت امت، امامت و شریعت بپردازد. امویان با ایجاد بحران در ساحت امت؛ وحدت و فریضۀ امر به معروف و نهی از منکر را با بحران و نابودی مواجه سازند. در مسئلۀ امامت با عادی‌سازی حرمت نقض بیعت با هدف طرح معرفی ساختارجدید حاکمیتی، ولایتعهدی را عملی ساختند تا به حذف امامت برسند. ایشان با ایجاد بحران‌ در ساحت دین و شریعت در مقام حذف شعائر اسلامى و مقابله با سنت الهی و نبوی برآمدند که منجر به دو فاجعۀ حره و هتک حرمت مکه گردید. با وضع قوانینی چون سب و ناسزا به امام على؟ع؟ درصدد تحقیر جامعۀ شیعی و حذف آثار و ارزش‌های اسلامی برآمدند. امویان برای تثبیت اقدامات با ترویج جبرگرایی سه هدف عمدۀ: مشروعیت‌بخشی به حکومت بنی‌امیه، تحکیم امامت خودخوانده با ساختار ولایتعهدی و عدم تقصیر در حادثه کربلا را دنبال می‌کردند.</span> https://imamiya.urd.ac.ir/article_235999_6da25d63cebb0a00b7f582f50293f758.pdf